het kleeft overal gelijk
grijsgroene gifkorrels
gestrooid in alle hoeken
van de kamer in en uit
de kasten tussen tafelbenen
en poten over de leuning van
ons opgeblonken fatsoen
een uur of wat wachten
dan niks meer van doen
verdwijnen telkens weer
de ratten, die kruipen
gewoon door gaten
door holen, op zoek naar meer
rot in meer riolen, gekrochten
van kantoren, redacties en lokalen
waar labiel verward wordt
met geniale potentaten
snuffelend langs wanden van
wandelgangen en wc-deuren
van kleed- en vergaderkamers
slaapkamers met schuifdeuren
op schoolreis op citytrip
met vrienden en kameraden
en zolang dat verbloemd blijft
en zolang gij blijft zwijgen
zolang gij met uw mantel
vol demonen blijft buigen
zolang liefde vertrappeld
zolang schoonheid verzwaffeld
zolang zal uw blazoen bot
van krassen en deuken nog
maar eens vaal met vuile
afwasvodden vlekken vegen van achterbanken en van onze kleren verscheurd en misvormd tot verhalen
van omgekeerd fout medeleven
van koude kommer en kille kwel
WIJ ZIJN NIET UW DEL
NOCH UW SLAAFJES
WAT DENKT GIJ WEL?
zolang zal de wereld branden
de rivieren overstromen
de rijken blijven teren
op de miserie van velen
zolang het monster in u
uw menselijkheid blijft
wegduwen verdringen negeren
zolang kan niemand van ons
niemand kan zo
blijven leven
knijp het de strot af
dat dominante mannetje in u
knijp het helemaal dood
kill the dominant male in you
kill it brother kill it
