VERTALING / De 'oorlog tegen terrorisme' maakt het alleen maar erger

Iers journalist Patrick Cockburn werkt reeds jaren als correspondent in het Midden-Oosten. Hij schreef vier boeken over de oorlog in Irak. Volgens hem reageren de EU-lidstaten na de aanslag in Berlijn opnieuw op de verkeerde manier. De huidige aanpak zal het terrorisme niet verminderen, integendeel. Dit is zijn analyse.

• Patrick Cockburn
• Counterpunch
• DeWereldMorgen Vertaaldesk

Een Yezidi-soldate aan het front tegen IS in Mosoel. De Yezidi zijn een christelijke minderheid in Irak (WikiMedia Commons)

In hun reactie op het bloedbad tijdens de Berlijnse kerstmarkt, waarbij 12 dodelijke slachtoffers vielen, maken de Europese leiders opnieuw dezelfde fout als bij de vorige aanslagen in Parijs en Brussel.

Men concentreert zich opnieuw heel overdreven op het falen van de eigen veiligheidsdiensten, die er niet in slaagden om Anis Amri, de Tunesische kleine crimineel die een grote bedreiging bleek te zijn, te identificeren en te neutraliseren. Er wordt echter veel te weinig gefocust op het beëindigen van de oorlogen in Syrië en Irak, die aan dit soort van gruweldaden ten grondslag liggen.

In de nasleep van de moorddadige aanslagen lijkt het aanwijzen van Anis Amri, die op 23 december 2016 werd doodgeschoten in Milaan, als zichtbare potentiële bedreiging misleidend voor de hand te liggen. De schuld van al wie dat niet zag aankomen, is dan des te frappanter. De werkelijkheid zit echter wel een beetje anders in elkaar. Het aantal mogelijke daders – verdacht nog voor ze iets hebben gedaan – is gewoon te groot om hen allemaal onder politietoezicht te plaatsen.

Geen enkele politicus of beveiligingsfunctionaris wil zijn job kwijt...verder lezen...

Het artikel The War on Terrorism Just Keeps Making It Worse verscheen in Counterpunch op 23 december 2016. Mijn vertaling verscheen op DeWereldMorgen.be onder de titel De 'oorlog tegen terrorisme' maakt het alleen maar erger.

VERTALING / Ex-VS-marinier getuigt: "Oorlog Syrië begon met invasie van Irak"

"Als het Libische volk zelf Khaddafi kan afzetten, laten ze hem dan vooral afzetten en leven met de gevolgen. Dat is hun keuze. Als de vraag echter is: “Wat moet de VS daar aan doen?”, dan antwoord ik dat de VS zich zo weinig mogelijk moet mengen, want uiteindelijk zijn dat helemaal hun zaken niet."
Het is niet omdat Khadaffi niet links is of geen vriend van linksgeoriënteerde politieke activisten of bewegingen, dat de VS het recht hebben om de Libische regering omver te werpen. Saddam Hussein was ook een verschrikkelijke heerser. Dat betekent daarom niet dat de VS, of eender wie trouwens, het recht hebben om de Iraakse regering omver te werpen. Hetzelfde geldt in Libië, Syrië, Iran, Afghanistan, enzovoort. (Vincent Emanuele)

Amerikaan Vincent Emanuele is voormalig marinier. Hij volbracht twee missies in Irak, maar weigerde een derde missie uit te voeren. Sindsdien reist hij de VS rond om lezingen te geven over wat zijn land in werkelijkheid doet in het Midden-Oosten. Ik vertaalde zijn getuigenis "Syrië en de linkerzijde" voor Dewereldmorgen.be

De schrijver is nu een van de initiatiefnemers van de afdeling in de staat Michigan van Veterans for Peace. Daarnaast is hij lid van het nationaal bestuur van Iraq Veterans Against War, presentator van het programma Veterans Unplugged op Radio WMS in Michigan en schrijft hij voor TeleSur English. Je kan hem bereiken op:  vincent.emanuele333@gmail.com. Zijn artikel Syria and the Left verscheen op Counterpunch op 15 december 2016.

VERTALING / Waar we het over hebben, als we over klassenstrijd spreken

Als we het dus serieus menen dat we racisme en seksisme willen uitroeien en alle privileges ontmantelen, dan moeten we durven erkennen dat dat niet mogelijk is binnen het kapitalistische kader. Dit houdt in dat een goedbedoelend liberalisme, dat de eigen morele verplichtingen ernstig neemt, het kapitalisme moet bestrijden. Anders zal het ineenstorten onder het gewicht van de eigen hypocrisie. Oprecht intersectioneel denken moet met andere woorden radicaal denken worden, wil het zichzelf en zijn pseudo-begunstigden niet verraden. (Michael Schwalbe)

(Samuel Mann/CC)

Michael Schwalbe, professor sociologie aan de North Carolina State University, schreef voor de progressieve website Counterpunch een analyse van de relevantie van de klassenstrijd in de eenentwintigste eeuw. Aangezien ik dit een interessante opinie vond, en we die nergens te lezen gaan krijgen in onze media, tenzij we ze zelf vertalen en plaatsen, heb ik ze vertaald voor Dewereldmorgen.be.

De volledige vertaling vind je hier: Waar we het over hebben, als we over klassenstrijd spreken

Het originele artikel What we mean when we talk about class verscheen in Counterpunch op 7 december 2016