wat zoek je?

Posts tonen met het label vertaling. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vertaling. Alle posts tonen

dinsdag 7 februari 2017

VERTALING / Links populisme en de politiek van het feminisme

Populisme is niet enkel onverenigbaar met feminisme – het slaagt er zelfs in de patriarchie nog te versterken. We moeten ervoor zorgen dat linkse politiek op een andere manier wordt gevoerd.

Momenteel woeden er twee hevige debatten onder activisten binnen Europees links, namelijk enerzijds over de strategie van het linkse populisme en anderzijds over de nood om de politiek te feminiseren. Er wordt echter weinig gezegd over het verband tussen de twee. Hoe zou een feministische lezing over links populisme eruitzien? Hoe past het linkse populisme binnen de doelstellingen van een feministische politiek?

Wij zijn ervan overtuigd dat populisme niet enkel onverenigbaar is met feminisme; het versterkt de patriarchie zelfs. We worden geconfronteerd met een keuze tussen strategieën die in essentie onverenigbaar zijn, en willen we ... lees verder hier

Laura Roth Laura Roth werkt als professor aan de Pompeu Fabra Universiteit. Ze legt zich toe op de verbanden tussen democratie en justitie. Momenteel bestudeert ze de politieke structuur van de 15M-beweging en haar relatie tot de nieuwe vormen van democratische participatie. Ze coördineert het Participatiecommité van het gemeentelijk platform Barcelona en Comú.

Kate Shea Baird
Kate Shea Baird woont in Barcelona waar ze werkt bij internationale rechtspraak voor lokale besturen. Ze schreef over Catalaanse en Spaanse politiek in Novara Media, Red Pepper, Open Democracy, Indy Voices, Planeta Futuro, Sentit Critic and Media.cat. Kate maakt deel uit van het gemeentelijke platform Barcelona en Comú sinds juni 2014.

Het artikel Left-wing populism and the feminization of politics van 13 januari 2017 verscheen in ROAR Magazine en heb ik vertaald voor DeWereldMorgen.be

woensdag 4 januari 2017

VERTALING / Syrië, Rusland en Amerikaanse vertwijfeling.

Na de massavernietigingswapens in Irak van 2003 vormt zich opnieuw een mediamythe. Zonder enige bewijs kondigt president Obama sancties af tegen Rusland voor beweerde hacking van de presidentsverkiezingen. Volgens Margaret Kimberly, journaliste voor het Afrikaans-Amerikaanse tijdschrift Black Agenda Report, is deze beslissing een gevolg van de vertwijfeling van de traditionele elite in Washington, na de verkiezing van Trump.

De vierjarige Esraa zit met zijn driejarig broertje Waleed buiten bij een IDP-shelter van de VN in Aleppo (UNICEF/Al-Issa)

Het is niet toevallig dat we worden gevoed met anti-Russische propaganda nu de Syrische regering klaar staat om het land te heroveren op de terroristen. Voor Barack Obama en de rest van zijn oorlogvoerende medestanders blijft niets anders over dan wat onzinnige verklaringen sputteren, omdat hun neoconservatieve 'project voor een nieuwe Amerikaanse eeuw' in elkaar dreigt te zakken.

De Amerikaanse mainstream media negeerden het lijden van de Syriërs in de stad Aleppo tot ze bevrijd werden door het Syrisch leger. Sinds 2012 hielden IS en andere terroristische groeperingen, met ruggesteun van de VS, de NAVO, Saoedi-Arabië en Qatar, daar duizenden mensen gegijzeld. Turkije rukte ondertussen de regio uit elkaar door Syrische fabrieken te plunderen en ze stukje voor stukje naar eigen land over te brengen...lees verder...

Margaret Kimberley schrijft de vaste column Freedom Rider voor Black Agenda Report, waar het artikel Freedom Rider: Syria, Russia and American Desperation werd gepubliceerd op 21 december 2016. Mijn vertaling verscheen op DeWereldMorgen.be onder de titel Syrië, Rusland en Amerikaanse vertwijfeling.


vrijdag 30 december 2016

VERTALING / De 'oorlog tegen terrorisme' maakt het alleen maar erger

Iers journalist Patrick Cockburn werkt reeds jaren als correspondent in het Midden-Oosten. Hij schreef vier boeken over de oorlog in Irak. Volgens hem reageren de EU-lidstaten na de aanslag in Berlijn opnieuw op de verkeerde manier. De huidige aanpak zal het terrorisme niet verminderen, integendeel. Dit is zijn analyse.
Een Yezidi-soldate aan het front tegen IS in Mosoel. De Yezidi zijn een christelijke minderheid in Irak (WikiMedia Commons)


In hun reactie op het bloedbad tijdens de Berlijnse kerstmarkt, waarbij 12 dodelijke slachtoffers vielen, maken de Europese leiders opnieuw dezelfde fout als bij de vorige aanslagen in Parijs en Brussel.

Men concentreert zich opnieuw heel overdreven op het falen van de eigen veiligheidsdiensten, die er niet in slaagden om Anis Amri, de Tunesische kleine crimineel die een grote bedreiging bleek te zijn, te identificeren en te neutraliseren. Er wordt echter veel te weinig gefocust op het beëindigen van de oorlogen in Syrië en Irak, die aan dit soort van gruweldaden ten grondslag liggen.

In de nasleep van de moorddadige aanslagen lijkt het aanwijzen van Anis Amri, die op 23 december 2016 werd doodgeschoten in Milaan, als zichtbare potentiële bedreiging misleidend voor de hand te liggen. De schuld van al wie dat niet zag aankomen, is dan des te frappanter. De werkelijkheid zit echter wel een beetje anders in elkaar. Het aantal mogelijke daders – verdacht nog voor ze iets hebben gedaan – is gewoon te groot om hen allemaal onder politietoezicht te plaatsen.

Geen enkele politicus of beveiligingsfunctionaris wil zijn job kwijt...verder lezen...

Het artikel The War on Terrorism Just Keeps Making It Worse verscheen in Counterpunch op 23 december 2016. Mijn vertaling verscheen op DeWereldMorgen.be onder de titel De 'oorlog tegen terrorisme' maakt het alleen maar erger.

zaterdag 17 december 2016

VERTALING / Waar we het over hebben, als we over klassenstrijd spreken

Als we het dus serieus menen dat we racisme en seksisme willen uitroeien en alle privileges ontmantelen, dan moeten we durven erkennen dat dat niet mogelijk is binnen het kapitalistische kader. Dit houdt in dat een goedbedoelend liberalisme, dat de eigen morele verplichtingen ernstig neemt, het kapitalisme moet bestrijden. Anders zal het ineenstorten onder het gewicht van de eigen hypocrisie. Oprecht intersectioneel denken moet met andere woorden radicaal denken worden, wil het zichzelf en zijn pseudo-begunstigden niet verraden. (Michael Schwalbe)

(Samuel Mann/CC)


Michael Schwalbe, professor sociologie aan de North Carolina State University, schreef voor de progressieve website Counterpunch een analyse van de relevantie van de klassenstrijd in de eenentwintigste eeuw. Aangezien ik dit een interessante opinie vond, en we die nergens te lezen gaan krijgen in onze media, tenzij we ze zelf vertalen en plaatsen, heb ik ze vertaald voor Dewereldmorgen.be.

De volledige vertaling vind je hier: Waar we het over hebben, als we over klassenstrijd spreken

Het originele artikel What we mean when we talk about class verscheen in Counterpunch op 7 december 2016