ode aan alle sisters
die voor mekaar
in de zetel zitten
die luisteren
die nooit loslaten
die zustertaal
die moedertaal
spreken
ik voel mij wel degelijk
terdege vereerd en
in de bloemen gezet
liever vlechtjes
dan plastrons
duh ❤✊🐞
danku Rachida Lamrabet!
PS: voor wie graag mijn gedicht volledig wil horen in Winteruur, dat kan hier Winteruur met Rachida Lamrabet
