wat zoek je?

Posts tonen met het label slijkbotten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label slijkbotten. Alle posts tonen

zondag 27 december 2020

KORT / zonder slijkbotten

 

Coronawandelen zonder slijkbotten.
 
Dat is wandelen op verbeelding aangezien de wind zo hard waait dat de pannen van de daken vliegen en de kraaien achterstevoren en het tuinhek bij de buren gelijk een bol zeil op volle oceaan heel het huis over de velden trekt alsof het ergens heel dringend naartoe moet terwijl de soep staat te koken en ondertussen proberen er ergens mensen hun kletsnatte tent recht te houden en anderen hun motivatie en in het gras ligt een hoopje versneden witte kool te wachten op een gans op zoek naar culinaire experimenten die daar niet om gevraagd heeft, maar anders is het kiezen tussen voor de vierde keer op rij kool stoven of decadent aan voedselverspilling doen want echt niet meer van deze tijd is dus dan maar zo gelaten en waarschijnlijk vliegt die kool straks ook gewoon de lucht in wat niet hetzelfde effect zal hebben dan wanneer een huis de lucht invliegt, maar daar bestaan dan oorlogsfotografen voor, die brengen dat in beeld en wij kijken daar dan naar en sommigen van ons zitten er middenin en dan maakt het niet veel meer uit of ge nu slijkbotten aan hebt of niet.
 

zaterdag 26 december 2020

KORT / met slijkbotten

Coronawandelen met slijkbotten

Dat is op zoek gaan naar de complexiteit in het eenvoudige dus trekt ge van de asfalt recht de wei in waarna ge na vier stappen doorkrijgt dat uw tenen nat beginnen te worden omdat de rubber doorgebarsten is van uw veel te dure laarzen met zwarte noppen van bij het tuincentrum om de hoek waarbij ge u afvraagt hoe dat in Finland zou zijn rond deze tijd van het jaar en dat ge, als heel deze toestand voorbij is, ge daar met de woehwer naartoe wilt gaan, gewoon om te bewijzen dat de kerstman niet opkan tegen twee vrouwen met lang zwart haar in vlechten gevlochten, die vanonder de flappen van hun rendierenmuts komen bengelen, terwijl ze hun slee behendig door het bos langs de bevroren rivier loodsen en zingen van 'we gaan nog ni naar huis want ons moeder is ni thuis!', ah nee want ze zit in de slee, met onze voeten in warme en vooral waterdichte namaakpelsen soksloefen want die zitten het comfortabelste, in feite zouden we daar alle dagen op moeten kunnen rondlopen.