POËZIE / navel

roerend in mijn
glas rozenbottelthee
schurk ik mij behaaglijk
tegen vierkanten schouders aan
mijn voeten bengelen kleuterlijk
tussen houten poot en wand

bierglazen schuimen
op matjes goudnat
een navel is geen cirkel
maar een lichaamsdeel

wist ge dat roodborstjes
overschot van koolmezenbollen
komen oppikken, kwestie van
lui zijn kan dat tellen zeker?!

gele randen bijten op droge lippen
tapt er nog maar eentje vol Loewie

ik wrijf de rook wat uit mijn oog
en voel mij opperbest daar
tussen de mannen aan den toog
de afwas is voor morgen
de revolutie ook

POËZIE / jij

de verkrachter

dat ben jij

de onderdrukker

dat ben jij

de dictator

dat ben jij

de moordenaar

dat ben jij

het geweld

dat ben jij

de felle pijn

dat ben jij

de racist

dat ben jij

vernedering

dat ben jij

de patriarch

dat ben jij

de ondergang

dat ben jij

vernietiging

dat ben jij

kapitalist

dat ben jij

de fascist

dat ben jij

#deverlichtebeschaving

POËZIE / pijntjes

de pijntjes 

van ministers

die heel rijk zijn

zijn wat kleintjes 

wanneer gemeten

aan het fijntjes laten 

stikken van wie

klein of zwak of arm is

POËZIE / kunst

kunstenaars moeten kunst maken

daar zijn ze namelijk goed in

zoals leerkrachten goed les geven

en metsers rechte muren maken

vraag je koks om gebouwen te ontwerpen?

een tandarts om een vliegtuig te besturen?

ga je een boekhouder opdracht geven 

om de kapotte douche te repareren?

ministers moeten beleid maken

daarvoor hebben ze gesolliciteerd 

en dát is wat ze moeten doen

ministers moeten beleid maken 

en zorgen dat 

de tandarts tanden kan repareren

de wegenbouwer wegen

de psycholoog harten

ministers moeten beleid voeren 

en zorgen dat 

kunstenaars kunst kunnen maken

dat dansers kunnen dansen

schilders schilderen 

dichters gedachten kunnen dichten

ze moeten zorgen dat 

buschauffeurs veilig kunnen rijden onderwijzers kinderen wijzen

hoe ze later goeie ministers kunnen zijn

beleid voeren is niet besparen

beleid voeren is zorgen dat 

er niet bespaard moet worden 

beleid voeren is zorgen dat 

de bevolking kan doen 

waar ze goed in is en dat is leven

ministers moeten beleid maken

en als ze dat niet kunnen 

dan moeten ze een andere job zoeken

laat kunstenaars kunst maken

kunst maakt een bevolking

bevolking maakt maatschappij

#deverlichtebeschaving

POËZIE / wapenstilstand

11 november wapenstilstand

heel de wereld staat in brand

straks is de zee zand

land een koopvaardijschip

newspeak free speech 

fake news bad news 

gek in uw hoofd 

of gekken daarboven 

veel beloven niks meer krijgen 

uw staat van dienst een vod papier

lontjes aansteken vuurtjes blussen 

klopke hier en klopke daar 

wie gaat er hier bepalen 

wie mag leven en wie niet 

wie moet werken wie moet sterven 

wie papa zijn titel mag erven 

trekt nog maar eens aan uw plastron     want straks komt Joker u halen

11 november wapenstilstand

heel de wereld staat in brand

straks is de zee zand

gij treurt om verloren tijden

POËZIE / helhol

Antwerpen

is een

helhol

fracking

is killing you

geen lucht

zonder bomen

ga nog wat

plastieken 

rietjes bannen

nog wat zakjes

of tandenborstels

hoofddoeken

regenboogvlaggen

straks zijn alle

bomen dood

lege stad zonder 

inwoners met veel

leegstand en overal

harde diamant

kleeft aan uw vingers

ons huis in brand

#deverlichtebeschaving

POËZIE / vannacht

ik droomde hoe vannacht

het water zachtjesaan

over de pompoenen

langs de tomaten

en frambozen de trappen 

kwam opgekropen

kwam kloppen

aan mijn terrasdeur

doe uw deur eens open

ik droomde hoe vannacht

het water zachtjes heen en weer

klotste, in kleine eb en vloed

en we waren niet eens aan de zee

ik zag beneden in het gras

hoe het was in Brussel

maar dan ondersteboven

luchtkasteel van Laken

het parlement afgebroken

ik droomde hoe vannacht

duizenden kubieke meters

geschiedenis van boten

die vaarden over rivieren

en oceanen door mijn keuken 

kwam stromen

tot aan de proviandkast

met potten zelfgemaakte 

opgelegde chutney

van de appels langs het verdronken jaagpad en de onrijpe tomaten uit

de verdwenen tuin

ik klom tot op het dak vannacht

en hoorde niet het gestaag geraas

van de camions uit Willebroek

maar wel een eend die alarm

kwaakte in mijn oor;  ze keek me

recht in het oog en vroeg me

en wat gaat ge nu doen?