POËZIE / amok maken

ongelofelijke
onbegrijpelijke
onweerstaanbare
tijdverspilling

alsof we nog tien levens
zouden kunnen leven
ipv alles dubbel willen
verloren tijd weer inhalen
asap

amok maken
het is er het weer voor

gij die door de ramen
naar buiten kijkt
uw benen aan de zetel geplakt
gelijk gesmolten smeerkaas
dwars door voorbijrazende treinstellen

binnendoor kijken en alles zien
uw ogen aan en uit ratelen
gelijk aankondigingsborden

namen van steden
van letters
die onheil spellen
en dan plots alles zwart

en 't is kapot!

op het einde van een werkdag
tijd om naar huis te gaan
tijd om naar huis te gaan
tijd om de winkel dicht te gooien
en te gaan doen
waarvoor ge gemaakt zijt

te leven

POËZIE / Patti Smith

nog een kleine twintig jaar
en dan wil ik Patti Smith zijn

dan hou ik alle monsters tegen
met mijn zigzagtechnieken

dan steken er tussen mijn haar geen
witte telescoopjes naar alle kanten

dan hou ik uw hand vast en ook
mijn megazonnehoed van panelen

dan priem ik met één welgemikte blik
alle flauwekul tegen het behang

POËZIE / koud water

ik heb mij vergist

wat de balken betreft

 

krakend van verlangen

hangt er een dak boven

ons hoofd met stromend water

vol van vis en ander spul

te duur om met centen

te betalen, tenzij ge uw letters

inruilt tegen de mijne en uw

coniferen niet doet verdwijnen

daar aan de vurige horizon

in de bovenkamer

mag het al eens knallen

het zijn geen inbrekers

maar invallen, die van de

goeie soort, het leeft en al

en dat kunt ge van beton

niet echt beweren

een slag een stoot

een luchtverplaatsing

van gedachten van de gang

naar de deur waardoor

ik u kan zien zitten

en gij mij en terwijl buiten

het gras tot hete brij verbrandt

blijven we binnen met koud water behangen

POËZIE / zwarte gaten

mijn liefje, briljant, schrijft

verwoed letters in het zand

in de lucht en in de weerkaatsing

van mijn ogen, terwijl ik

stomverbaasd naar de wereld kijk

en zie hoe zijn letters pogen

recht te houden wat de

mokerhamermeute aan diggelen slaat

van hier tot de maan en weer terug

kaatsballen kanonskogels

grote zwarte gaten in muren

die we dik genoeg achtten

die we stevig genoeg dachten

die als rijstpapieren paravents

met één scheefgedraaide haal

openrijten, bloed in plaats van

witte lotusbloemen

zwarte gaten die we

met veel liefde moeten vullen

tegen de tijd in, want wat rest

de wereld anders nog?

POËZIE / gorilla's

het lijkt een beetje
op een kleutertuin
tegen het vallen
van de avond
iedereen moe geroepen
en er is geen dessert
dat we lekker vinden
dus stampen we wat wild
om ons heen tot
alles tegen de grond ligt

('t zal u leren!)

met armen over elkaar
vallen we dan tenslotte
schor gekrijst en suf geschreeuwd
met vuilbetraande kaken
boenk in slaap
dromend van gorilla's

POËZIE / paard

wij zijn twee metalen petanqueballen
die in het kampvuur hebben gelegen
zwartgeblakerd en er komt smoor uit

soms ruikt het hier alsof er met 
een natte hond werd gedweild

soms gewoon ook heel groen 
in gestreept licht en donker

wij liepen langs een pad
de grond bedekt met zadenmist

en hier en daar een eikenblad
paard gelijk een ander

wat denkt ge van
de rest van uw leven
met mij samen zijn?

FOTOGRAFIE / well, how does it feel? #2