Juliette heeft nooit
iemand kwaad
gedaan, ze hangt
gewoon dagelijks
haar was op den
draad en springt
op haar fiets om
haar moeder te zien,
die zit in een
rusthuis, ja duurt nu
al wel een tijdje
Juliette hoort het
gedonder van
de vrachtwagens over
de brug niet
of wanneer er een
onweer zit
aan te komen
vanover de Nete,
precies gelijk in de
film, maar ze weet
evengoed hoe laat
het is als de scheve
boom nog wat schever
gaat hangen, en
dat gebeurt al wel
eens
Juliette heeft geen
afscheid kunnen
nemen van haar man,
toen die – vlak
na Bastogne was dat
– niet alleen
‘s avonds in slaap
viel op de zetel
voor tv, maar ook op
de tractor
waarop hij het gras
weer aan
het afdoen was, ook al was dat
nog kort en dus niet nodig, en toen
werd hij nooit meer wakker
Ze heeft ook niks te
zeggen gehad
over de kleinste
kat, platgereden
op het fietspad op
een vroege
ochtend en haar zoon
die maar bleef
brullen, ook al
verstond ze daar geen
letter van, ze zag
zijn ogen en herkende
zijn vertrokken mond
wel, maar al
te goed zelfs, maar ja die doet dat
niet expres
Of over het huis dat
verkocht is,
na een heel leven
elke dag de was
aan den draad, en de
velden langs
achter, konijnen,
fazanten, al die ganzen
en soms een vos, ook
al kwam die de kippen
dan doodbijten
Of over de oude wit
en zwarte kat
die op het laatste
niet meer binnen
kwam, vol gezwellen
zat, en zijn pels
die beetje bij
beetje op de grond viel
en daar bleef liggen
Juliette had ook
niks te zeggen
over de buren, die
links en rechts
daar opeens kwamen
wonen en
dan rechts en links
opeens weer
heel hun boel
moesten inpakken
vanwege de brug en
een hoop centen
en niemand die daar
iets over te
zeggen heeft,
behalve wat harken in
stijve pakken, en
dood zijn die nog
niet eens officieel
Juliette vroeg wat
er met de grijze
kat ging gebeuren,
of die mee zou
gaan, want ze lag nu
nog boven op
de zetel, er waren nog wat bakjes Sheba
de zetel, er waren nog wat bakjes Sheba
over ook en toen
kreeg ze de tranen in
haar ogen
Mensen gelijk
Juliette en gelijk gij
en ik verdienen
beter dan heel de
tijd van jut naar
jaar en telefoon
van Telenet bij uw
ontbijt en uwe
koffie, terwijl het
enige wat ge
eigenlijk wilt, is
verse was aan
den draad en ‘s
morgens langs den dijk
een fikse wandeling en dan ben ik de reiger
nog vergeten
nog vergeten
