POËZIE / levervlekken

wij zijn de generatie 

van half, verdeeld over

drie landen twee continenten

klavertje van vier moeders

gij se loederhoeder 

gij se vent met levervlekken

gij leve er maar op los

en dat is geen verdienste

en ook geen taart waard

POËZIE / groen

groen 

licht op - groen

nodig groen 

donkergroen

nijdig groen 

gifgroen

bladjesgroen 

parkietengroen

snerpend groen

snijgroen dat snijdt

in vingers bloedend

roodgroen

gerecupereerd groen 

groen in het klein

groen vol pluizen

stofjesgroen 

gazongroen

pelousegroen 

gestofzuigd groen

geplukt groen 

verbrand groen 

strogeelgroen

bruingroen 

trekt dat allemaal uit - groen

properkes groen triestig groen

groen dat niet opgeeft

groen dat terugkomt

groen dat ontploft langs alle kanten

groen dat uw slaapkamer komt binnengeslopen ´s nachts 

om u te wurgen

groen dat zachtjes streelt

groen dat lekker ruikt

groen dat u omringt

langs onder en langs boven

groen dat we kapotmaken

groen dat u zal overleven

groen dat over uw graf 

zal komen groeien

en opnieuw 

en opnieuw

en opnieuw

olé!

POËZIE / ijsjes

wat is een 

culturele activiteit

zonder publiek?

expressie

wat is een 

economische activiteit

zonder winst?

revolutie

wat is een vrouw

zonder kinderen?

een vrouw

wat is een man

zonder emoties?

een robot

een stad

zonder politie?

veilig

een bodem

zonder water?

dood

de wereld

zonder lawaai?

van de dieren

een nacht

zonder slaap?

een mens

zonder liefde?

eenzaamheid

zonder uitweg?

leven in een systeem

waar mensen werk verrichten

dat andere mensen kapot maakt

om zelf niet kapot te gaan

wat is de economie?

de illusie scheppen

dat hebben zijn is

en die illusie met zijn allen

koesteren want anders

moeten toegeven

dat uw leven een illusie is

gedragen door schouders

van mensen die al lang 

geen enkele illusie 

meer koesteren

wat?

we gaan mekaar uitmoorden 

gelijk de beesten 

met messen en pistolen 

met flexijobs en bommen 

granaten en contracten 

van bepaalde duur 

zonder sociale voorzienigheid 

netwerken kapotmaken en bomen 

en straks met zijn allen onze rosé drinken 

vanuit een stoel op een stuk beton, 

al smeltend

gelijk ijsjes

dat hebben we dan toch 

maar weeral gehad 

hé schat?

POËZIE / knijpers

knalrode onderbroek 

met pijpjes ter bescherming 

van de zachte zeden

gij boeit niet meneer

tot hier en niet verder 

of het is gedaan met u

boerinnenkleedje ter aanvulling

van de wilde bloemenpracht 

in het veld achter de huizen 

met verhalen van lang geleden

en dat van u komt uit Glückstadt

zachtfluwelen hoodie stoer

aan de haak stier uit verveling

de ogen half geloken petroleumblauw

artisanaal provenciaal de zoom

uitgerafeld zoals de leven nooit

gepast snel gekocht op de markt 

naast le pizza au feu du bois

dan knippen we daar toch

gewoon een bluesje van

uw leven aan een draadje

vrolijk wapperend in de wind

waar naartoe dat weet niemand

zolang de knijpers u niet loslaten

heeft loslaten misschien 

niet zo heel veel zin?

POËZIE / AI

Elvis groen uitgeslagen

met de romp weerspiegeld

op de kabbelende kanaalweg

langs de bovenkant de onderwereld

en langs onder wolkentorens

witte zwanen en zwarte zwanen

roze vichy broodjes strepen de baan

waar kunstgras de natuur heeft overgenomen, nooit meer grasmaaien 

hoezee 1 hamburger voor de prijs van twee

hoezeer het noorden kwijt

dan moeten we gaan zoeken

tussen de afbrokkelende ijsblokken

de hongerige sensatiemonsters

de schreeuwerige kanonbulletins

de drilboren en de slijpschijven 

de zatte nonkels op beats

er groeit tussen de spleten

van het strakke gestroomlijn

wat scheef en daar moet ge

hard aan trekken, maar vertel

het niet verder of AI is ermee

vandoor en dan rest alleen nog 

uw pen om iemand mee te prikken

POËZIE / cowboys

een goei kostuum maakt 

nog geen goeie burger

een heerbaan nog geen 

rechtschapen weg

vuile was wapperend in de wind

verliest zijn slijk aan droog poeder

achterpoortjes klapperen 

wanneer cowboys er 

met hun botten doorkletsen

en er is altijd wel iemand den indiaan

het is altijd zo geweest

misschien maar daarom 

moet het niet altijd zo blijven

de vraag is

wat voor wereld wilt gij 

voor uw kinderen?

POËZIE / bos

ze allemaal in 

uw armen nemen 

voorzichtig om 

de tengere schouders 

niet te breken die moe zijn

van het dragen van de lasten 

van de kosten van de zakken

aardappelen en de melkbussen

de clandestiene blaadjes verstopt

onder jaspanden in ijskoude beken

urenlang en wachten in een donker bos

ze allemaal een bloem geven

de vaas vullen tot ze overloopt

de tranen omleiden naar betere tijden

de gedane zaken keren naar het begin

de woorden bewaren in een nieuwe zin

verhalen omzetten 

in dadendrang

nooit meer bang

nooit meer weer