POËZIE / Mawda

 

klein klein meisje
met je hoedje op
waar ga jij toch naartoe?

ik ga naar oma toe
over de grote zee
en over de zeven bergen

klein klein meisje
met je blauwe hemdje aan
waar ga jij toch naartoe?

ik ga naar oma toe
over de lange baan
en door de donkere nacht

klein klein meisje
met je korte haartjes
waar ga jij toch naartoe?

ik ga naar oma toe
in de camionette
een groot boos beest
rijdt achter ons aan

klein klein meisje
met je kindjesdromen
waar ga jij toch naartoe?

ik ga naar oma toe
ik hoor pistolen schieten
we rijden nu heel snel

klein klein meisje
met je kleine voetjes
waar ga jij toch naartoe?

ik ga naar oma toe
ze lacht al in de verte
ik doe mijn oogjes toe

klein klein meisje
Mawda is jouw naam

#Justice4Mawda

POËZIE / hallo?

 

een kalmeerdeken
een reuze roze hoodie
twee paar steunkousen
voor wanneer je gaat fietsen
op de magische hometrainer
met virtuele achtergrondpanelen
en schor ganzengekrijs

menstruatieonderbroeken
speciaal om in de keuken
mee aan het aanrecht te staan
roerend in silicone tupperwarepotten
die je over een halve broccoli trekt

een opblaastobbe
om in de douche
een bad mee te nemen
zo ontspannend
was baden nog nooit

terwijl je spaghettiknoopgewijs
met je tenen
tussen je hoofd
bent vastgehaakt
ondergedompld
in spirituele lavendeltabletten
van organisch materiaal
en onbekende galactische stofjes

het is 15 november 2020
en ik zit in een land
aan de Noordzee
in mijn pyjama
zonder jas in de zetel
met het raam wagenwijd open

mocht ik nu
de verwarming opzetten
ik zou ter plaatse smelten
en de ganzen zijn het noorden kwijt
en dansen op ons graf

hebt u misschien
een hele grote deken
die ik over racisme kan gooien?

onderbroeken om over de kop
van mysogiene brulboeien te trekken?

een opblaasbare tobbe
om aan mensen-op-de-vlucht
mee te geven in hun rugzakje
van twee centen?

tegen de verdrinkingsdood

een vijfliterfles
uit gerecycleerde plastiek
gevuld met namaakwater
vol transparantgekeerde rolblaffetuurpatronen
rijk aan moleculen
die de klimaatbrand doven?

komt regen
komt zonneschijn

is daar eigenlijk nog iemand?
hallo? HALLO?!

POËZIE / walk

 

ge neemt het borsteltje
dat naast de kraan
op de lavabo ligt

bamboehout
stevig en
verantwoord
en ge schrobt

zijn bloed
vanonder haar nagels
zijn geur
van haar huid

zijn kruimels
vanuit haar haren
zijn sokken
vanonder haar bed

zijn gezoute boter
van haar boterham
zijn zweet
vanuit haar sweater

zijn rommel
van haar keukentafel
zijn voetstappen
vanuit haar gang

zijn verf
van haar muren
zijn vogels
vanuit haar bos

zijn zout
van haar patatten
zijn beelden
uit haar gezichtsveld

zijn naam
uit haar gedachten
zijjn woorden
uit haar wind

zijn hemd
uit haar broek
zijn razernij
uit haar lijf

zijn adem
uit haar longen
zijn Andreas
uit haar Ulrike

ge schrobt
en schuurt
en wrijft
en wroet
en krabt
en krast

en wast
en spoelt
en zwiert
en wringt

en ge hangt
dat op
aan de draad

en droogt
en kijkt
en strijkt
en plooit

en dan legt ge
hem in de kast

en dan
is hij
weer zij

ge zegt
hey babe
take a walk
...

POËZIE / kapot

 

het mag hakkelen
het mag haperen
het mag achter
nagels blijven haken

het mag vuil zijn
wat minder schoon zijn
beetje rauw
met een korst erop

het nieuws
dat blijft al
dagen hangen

van deuken, bulten
builen, wonden
de trap op
het hout verrot
sebiet een gat
in uw kop
het moet niet al
zoetwater zijn

het nieuws
dat blijft al
dagen hangen

het mag op tijd
en stond ook stevig
kletsen, botsen
tot echt
stilgebotst

u dan afvragen
hoe kwam ik hier?

hoe zijn wij hier
terechtgekomen?

miljaar hoe lossen
we dat nu op?

het nieuws
dat blijft al
dagen hangen

de machinerie
totaal kapot

POËZIE / Snory

 

met elk hartje achtergelaten
tiktik gelijk zoete regendruppels
in mijn spoor van dagelijkse verwondering
ruik ik een beetje meer geur
van oceaan op mijn huid

voel ik de onderkoelde wind
in mijn gezicht, gevlochten mist
flarden langs de enorme stalen
pinnen van de brug
over de baai met bootjes
die mij van het verre oosten
doen dromen, papiergevouwen
voor elke stand van de maan één

wanneer je de kap van Hubble
neerhaalt en gitaren gieren
gelijk de wielen die scherend
elke haarspeldbocht uitlachen
terwijl beneden kliffen krijsen gelijk
meeuwen en otters en bergleeuwen
die hun poezepoot doen neerploffen
langs de rand van Route 101

Henry Miller nog net met rust gelaten
je wilde haren nooit weg, verstopt
onder een lachje dat een klein beetje bijt
zo af en toe, maar wanneer je 's nachts
het dekbed zachtjes over mij heen trekt
in de kamer met de poppeschortjes
netjes naast mekaar op de wasdraad

dan weet ik, Snory, jij bent Liefde

wat zou ik er nu voor geven
om nog heel even
in dat achterkamertje
uptown sushi te eten
en dan in pyjama
plaatjes draaien
Kahlo en Rivera
op muren te vinden
en dan de berg opklimmen
samen luidkeels te gillen
op de streetcar on fire
door fogtown
alsof ik daar woon
en al heel mijn leven
gewoond heb
's morgens koffie
met jou drink

POËZIE / revolutie

 

de angst wanneer alles wat je kent
aan diggelen gaat, geen bij te houden
tempo om puin te ruimen BLOCK

de nood aan iemand die overneemt
borstel en blik vasthoudt en
zegt van dat komt allemaal
wel goed weer TRUST

het besef dat dat maar woorden zijn
want niks komt goed en
niemand weet wat eerst
loze woorden FRAME

de kwaadheid de onmacht en
dan de kentering de onschuld
kwijt komaf met de naïviteit
de hamer FREEZE

de drang om alles
kapot te slaan de fik erin
de kop eraf over 't balkon
door het raam BOMB

is het zo dat revoluties ontstaan?

POËZIE / bos

 

's morgens koffie en cijfers
de croissant beetje
baksteen op de maag
er ligt een vis op de weg
gelijk een blikje apegapen

ge loopt door het bos
van links naar rechts
en daarna
van rechts naar links
wist ge dat dat
twee bossen zijn?

uw slijkbotten
zwart met zwarte noppen
stappen royaal
door de modder
wie zijt gij?
wat wilt gij?
waar komt gij vandaan?

kleine jongen
met uw oudemannenblik
uw mondje lacht
maar uw oogjes spreken
van andere zaken
waar gij naartoe gaat
daar zwemmen enkel piraten

kindjes met geruite jurkjes
fladderen aan de bomen
kleine meisjes met hoedjes
grijpen naar uw haar

in eenzaamheid
ziet ge soms dingen

gelukkig soms
ook hertjes