wat zoek je?

vrijdag 20 januari 2017

BOEK / alcohol en de revolutie en Louise Bryant

'Gratis alcohol in het parlement', koppen de kranten vandaag, daar waar politici die wij, burgers, van een job en geld voorzien om een beleid uit te werken waar burgers een fatsoenlijk leven op kunnen bouwen, dagelijks beslissingen nemen zoals het pensioen verlengen tot 67, ''flexibele werkweken van 45 uur, besparingen allerhande en het opmaken van een begroting waarvan het gat alsmaar dieper, zwarter en groter wordt. Ondertussen geldt in Antwerpen al een aantal jaren een alcoholverbod in de straten rond het Antwerpse Centraal station. Ik moest plots denken aan dit stukje uit het boek (Six Red Months in Russia) van Louise Bryant, over alcohol en de Russische revolutie:

"Revolutionary discipline amid all the intensity of that tremendous upheaval which will be known in history as the first proletariat revolution was largely due to the Cronstadt sailors. Through all that intensity they moved splendidly with a fervour that created around them forever a legendary glamour – loved and depended upon by the people – feared and hated by the aristocracy and the counterrevolutionists.

They were true moralists, the sailors; for they cleaned first their own house before they went abroad to sweep up the dirt of others. In Cronstadt they posted notices forbidding all drunkenness, and thieves were punished by death. Their method was pituresque as well as severe. Thieves caught in the act were taken to the edge of a cliff and shot.

Wine produces different effects on different races. On the Russian soldier it does only one thing – it brings out his most bestial tendencies. It was extremely dangerous for the cause of the revolution if the soldiers and sailors or Red Guards would grow slack in regard to prohibition. There was enough wine in the cellars of the palaces and various warehouses and private houses to keep most of Russia drunk for several years.

Early in January the Cadets hatched a sinister plot. The masses were hungry and cold and in rags. They calculated that it was the psychological moment to open the wine cellars and start a reign of terror, and that by breaking down the revolutionary discipline they could easily take over the power.

I will never forget the night I came up the street and met five roaring, drunken soldiers. They were like animals. I could have sat down in the snow and cried, only I didn’t have time. We were near the Winter Palace, and just at that moment a crowd of Cronstadt sailors ran around the corner and, screaming curses on their drunken brothers, they opened fire. One soldier was killed and the rest got themselves somehow out of danger. That night the Cronstadt sailors had to kill thirty soldiers. But they smashed the plot.

For days after that we could hear firing in all parts of Petrograd. A strange performance was going on. Beginning with the Winter Palace the sailors were systematically all over the city and finished the “booze” problem. They poured the wine on the streets or threw it into the canals. Cellars were flooded with it and pumped out with the aid of fire engines. The snow was rose stained and the city reeked with stale alcohol.

Groups of from ten to twenty sailors would come hurtling down the wide streets standing in a great motor-truck, armed and determined. “Another wine pogrom,” the passerby would remark. It was a tremendous achievement; it kept the Russian Revolution clean from the hideous guillotine days so characteristic of the French Revolution.

It was a miracle almost when one remembers that the sailors were hungry and cold and the wine would have warmed them – when one remembers even that the wine was worth millions of dollars.

(Six Red Months in Russia / Louise Bryant)
Het volledige boek: HIER 

dinsdag 17 januari 2017

POËZIE / weerklank



weerklank klinkt soms
als een koek op uw oog
weer terug, een steen
met een plof
de vijver in

elke cirkel vager en groter en verder
en dan gulpt het water plots
over de rand, ranzig langs alle kanten
kijk hoe het overloopt, het slijk
tot in uw botten

die steen, die blijft daar liggen
diep beneden op de bodem
het behoeft veel ademruimte
om dat weer naar boven te krijgen

vrijdag 13 januari 2017

INTERVIEW / Burgers doen zelf aan politiek

Thomas Goorden (38, medeoprichter van LEF) stapt in 2018 in Antwerpen naar de komende verkiezingen met de Burgerlijst. Hij heeft het over begrippen zoals Burgerraad, conflictvrij, participatie en uitklapdemocratie. Tijd voor een kritisch gesprek van burger tot burger aan de keukentafel bij een flinke pot thee. Wat is nu eigenlijk de bedoeling?

Bij het woord uitklapdemocratie denk ik spontaan ‘wat fijn, kamperen, avontuur en uitklaptafeltjes!’, maar ook ‘zo’n klaptafeltje, dat breekt makkelijk af’. Is een uitklapdemocratie niet iets heel fragiels?

Het is een term, een methodologie. Het is eigenlijk ook een vertaling van het woord flatpack democracy. Daar bestaat niet echt een Nederlands woord voor.  Flatpack is een heel compacte manier van dingen aan te pakken, een eenvoudige methodologie. Maar dat is nu niet de term die veel gebruikt gaat worden denk ik. Het zijn vooral de termen ‘burgerlijst’ en ‘burgerraad’ die gaan gebruikt worden als duiding van het project hier in Antwerpen, ‘uitklapdemocratie’ is vooral voor de mensen die geïnteresseerd zijn in de theorie erachter. Ik had niet verwacht dat het zou opgevat worden als ‘slap’ ofzo. Dat verbaast me een beetje.

Tja, fragiel, ik denk dat politiek sowieso fragiel is en zeker nieuwe initiatieven. Maar ik vind het geen slechte term, het is een kwetsbaar project, maar hoe zegt Lucebert het ook alweer? “Alles van waarde, is weerloos”? Het is niet per se iets om bang voor te zijn. Eigenlijk, in de eerste fase gaan we vrij letterlijk in de gemeenteraad klapstoeltjes bijzetten, of ze dat nu willen of niet, je kan daar gewoon niet iets gaan zetten dat permanent is, je hebt daar geen burgerlijk recht op, dus het zal altijd zoiets zijn van ‘ja, we hebben de vergadering wat uitgebreid’ en we gaan kijken wat er gebeurt... verder lezen op dewereldmorgen.be...



zondag 8 januari 2017

POËZIE / hartebrokjes

iedereen wordt geboren
met een peperkoekenhart
zacht en zoet in het begin
gemakkelijk om stukjes af te breken
want je hebt nog geen tanden
om van je af te bijten

naarmate je schoenmaat groeit
en je blik op de wereld ook
krijgt dat hart wat te verduren

brokjes verdwijnen in grote sloten koffie
of in slijkplassen, achteloos uit de jaszak gevallen
vol woede tegen een deur gesmeten, omdat die sloot
zonder toestemming of overleg of een simpele sorry

stukjes breken af, omdat ze zo broos zijn geworden
dat een achteloos woord genoeg is om de pulverhoop
nog wat hoger te maken, oudbakken na teveel
azijnlucht en grauwe kilte en nood

het zachte wordt langzaam harder, uit zelfbehoud
je kan niks meer afbreken als er niks meer af te breken valt
totdat wat er nog overblijft van de peperkoek
couque de Dinant is geworden
en daarvoor heb je een beitel nodig
wil je nog een brokje proeven

er nog iets mee kunnen voelen
is niet onmogelijk
maar het valt hard

zaterdag 7 januari 2017

KORT / dagen zonder FB

In Noord-Korea hebben ze geen FB en dat leek me wel rustig zo, dus dacht ik van ik ga dat ook eens proberen en dook de spelonken in. Van 11 november tot 5 januari zat ik in mijn hol en hoorde van verre de kanonnen bulderen, maar het klonk wat weggemoffeld en daar had ik niets op tegen, want dan kon ik beter denken.

Ik ging daar dus wat zitten nadenken en schrijven en vertalen en observeren en soms wat fotograferen en ook al zat ik daar wat geïsoleerd in mijn eigen zelfafgesloten, zelfvoorzienende gemeenschap, ik zag ook wat er in de buitenwereld gebeurde, want ik las dagelijks veel meer kranten en volgde veel meer al dan niet onafhankelijke media dan dat ik ooit deed terwijl ik op FB zat, want dan had ik daar geen tijd voor, ah nee, ik moest gaan liken en posten en commentaar geven en smilen en grommen en verontwaardigd mijn mond opentrekken en daar dacht ik dan ook wat over na en zo in mijn spelonk en dat verliep vrij vlot allemaal.

Maar stoppen met roken vind ik toch gemakkelijker dan stoppen met FB. Of met sociale media. Want er is niet alleen FB, maar helaas zit ik er toch weer opnieuw op. Want iedereen zit er op. En als je wil weten welke kanonnen bulderen en vooral waar en wat je daar eventueel tegen kan doen, dan moet je af en toe toch eens even uit je loopgraaf komen om te kijken van waar de wind waait en voor je het weet loop je dan met je kop tegen een FB-login aan en hop daar ga je weer. 

Waarom zit iedereen op FB? Het is lelijk van lay-out, een drukte van jewelste, iedereen is kwaad op iedereen, het aantal vriendjesgeschrap loopt met de dag op, de miscommunicatie is veel groter dan de communicatie en je wordt langs alle kanten in de gaten gehouden en op je woorden gepakt. Munch zou er een fantastisch schilderij over kunnen maken. Waarom FB en niks anders?

Dat zat ik me dus te bedenken in mijn spelonk. Het antwoord heb ik nog niet gevonden, maar ik heb ondertussen wel een kalender gemaakt met wat beelden en woorden die mijn, en misschien uw wereld ook wel, een beetje aangenamer kunnen maken. De maand januari is ondertussen al een weekje oud, maar er komen nog drie weken en daarna nog 11 maanden, dus veel genot is nog steeds een garantie. Je kan hem hier bestellen en hij wordt meteen naar je opgestuurd, met veel liefde uiteraard.


vrijdag 6 januari 2017

KORT / den Tweeden Kouden Oorlog



2017 is het jaar van het begin van den Tweeden Kouden Oorlog.

Alle Russische mannen en vrouwen die je tegenkomt? Beter mee oppassen. Het kunnen spionnen zijn. Dat zie je aan hun ogen, want daar houden ze je mee in de gaten. Vermijd dus best elke Rus die naar je kijkt, want wie weet wat voor vodden daarvan gaan komen.

Ook Chinezen zijn niet te vertrouwen, mannen en vrouwen zonder onderscheid. Geen idee wanneer er zo een opeens kungfu gaat beginnen doen. Opletten geblazen dus, het kan u overal overkomen, en ja ook in de supermarkt bij de visafdeling tussen de pladijzen, daar staan ze immers voor bekend.

En dan alle butlers, genaamd James. Ga ze uit de weg, antwoord ze niet als ze u komen vragen of u al geserveerd werd. Ze heten immers allemaal Pond. James Pond. En we weten allemaal wat dàt betekent!

En zeer belangrijk, zeg nooit of nooit 'Noord-Korea'. Nooit. Ook niet tijdens het ontbijt. Niet in de file en al zeker niet als u de hoek omslaat. Want dan is het gedaan met u. Finaal. Serieus.




woensdag 4 januari 2017

VERTALING / Syrië, Rusland en Amerikaanse vertwijfeling.

Na de massavernietigingswapens in Irak van 2003 vormt zich opnieuw een mediamythe. Zonder enige bewijs kondigt president Obama sancties af tegen Rusland voor beweerde hacking van de presidentsverkiezingen. Volgens Margaret Kimberly, journaliste voor het Afrikaans-Amerikaanse tijdschrift Black Agenda Report, is deze beslissing een gevolg van de vertwijfeling van de traditionele elite in Washington, na de verkiezing van Trump.

De vierjarige Esraa zit met zijn driejarig broertje Waleed buiten bij een IDP-shelter van de VN in Aleppo (UNICEF/Al-Issa)

Het is niet toevallig dat we worden gevoed met anti-Russische propaganda nu de Syrische regering klaar staat om het land te heroveren op de terroristen. Voor Barack Obama en de rest van zijn oorlogvoerende medestanders blijft niets anders over dan wat onzinnige verklaringen sputteren, omdat hun neoconservatieve 'project voor een nieuwe Amerikaanse eeuw' in elkaar dreigt te zakken.

De Amerikaanse mainstream media negeerden het lijden van de Syriërs in de stad Aleppo tot ze bevrijd werden door het Syrisch leger. Sinds 2012 hielden IS en andere terroristische groeperingen, met ruggesteun van de VS, de NAVO, Saoedi-Arabië en Qatar, daar duizenden mensen gegijzeld. Turkije rukte ondertussen de regio uit elkaar door Syrische fabrieken te plunderen en ze stukje voor stukje naar eigen land over te brengen...lees verder...

Margaret Kimberley schrijft de vaste column Freedom Rider voor Black Agenda Report, waar het artikel Freedom Rider: Syria, Russia and American Desperation werd gepubliceerd op 21 december 2016. Mijn vertaling verscheen op DeWereldMorgen.be onder de titel Syrië, Rusland en Amerikaanse vertwijfeling.