POËZIE / Oeigoer

het voelt goed
want nieuw
beginnen is
nooit vergeten

plastieken sliertjesgordijn
wapperend in de wind
en ik herinner mij plots
in Bretoense vlaggen
waar het wrak van een boot
half vergaan in zand van modder

tenten en een Oeigoer bezig
onder een golfplaten dak druk
in de weer met een barbecue

en wij halfgaar van de honger
naar meer en anders en beter
en nooit meer en niemand

buiten wij twee die weten
waarnaar wij verlangen maar
tenzij wij levenslang krijgen
voor altijd gevangen

POËZIE / badpak

corrigerend badpak
passeerde zonet
mijn door algoritme
geregeerde nieuws
van de dag, gemaakt
door mannen die misschien
best hun visie op de realiteit
eens wat corrigeren, danku

#deverlichtebeschaving

POËZIE / rommelschuif

de rommelschuif

dozen ongebruikte lucifers
want dit fornuis houdt niet van vuur

sleutels die ergens op passen
maar niet op het slot in de deur
waar je binnen wil

batterijen plastieken handschoenen veters en kortingsbons voor wanneer
je daar nog eens niet naartoe gaat

een verfrommeld stukje papier
met een nummer half vervaagd
door de kreukels in mijn hoofd

ik zie u plots op de luchthaven
in San Francisco, wij zeggen niks
want wij weten het wel

wij weten dat time goes by
en stormy weathers will come

maar gelukkig valt alles
na jaren ook weer stil daar
in zo'n rommelschuif

POËZIE / bekladder

bekladder
stangen om woorden
mee te vangen op muren
uren kan je daar naar kijken
uw wereld verrijken, maar dan met beeld
en met taal, het verhaal van de straat, bekladder

POËZIE / dozen

ik loop achter u aan
langs losgescheurde straten
open riolen gelijk longen die zuchten
uw voeten dansen rond putdeksels
klaar om opnieuw te dempen

tien opgeplooide dozen
deinen zacht op uw hoofd
terwijl uw zorgen langs
grijze regenjas afglijden
daaronder kostuum kordaat
(want een kostuum da’s altijd goe)

ik loop achter u aan
mijn dozen zachtjes deinend
met uw tred van kattenvoet

zij passeert ons
met al haar jaren onder
haar hoofddoek huisgehouden

zij kijkt naar mij
ik kijk naar haar
zij weet
knipoog

POËZIE / draai

verhuizen
is een groot
kampvuur maken
om alles op te fikken
wat al lang vergeten stof
lag te vergaren in den draai

POËZIE / twitter

op tijd en stond uw brein op off
geen klank en ook geen beeld
de pries eruit en 't kaske dicht
dan is het ook niet gebeurd

tot er op een goeie dag
door een scheur in uw behang
zich fluks een twitter binnenflurkt
en roept: "’t is hier plezant!"

van veders licht en stofjesruis
wordt snel een nest gebouwd
uw hoofd dat slaat meteen op hol
die van de zotte soort

dat steekt ook wel de ogen uit
van die van den overkant
plastieken gras ziet altijd groener
met cash betaald, contant