wat zoek je?

dinsdag 8 december 2020

POËZIE / frequentie

 

mijn imaginary friend
mijn companion in action
mijn spiegelbeeld
mijn klankkast
mijn stoorzender
mijn wasmand
mijn pannenkoeken
voor ontbijt

in 2 huizen
met een ophaalbrug
ezelsbrug van Kahlo
naar Rivera
en weer terug
verre van samen
en toch worden we oud

soms snijdt de realiteit
u de adem af, ijskoud
de wind, echt overal
komt die en dan vandaan
die is van alle stielen thuis
we zijn er bijna maar
nog niet helemaal

we zijn er bijna
met die revolutie
maar wie dacht
dat dat dan rust
zou brengen
die is eraan
voor de moeite
want het is ook echt
nooit gedaan

razend de stemmen
die opkomen voor
de zwakkeren
de verstotenen
de armoezaaiers

de armoeoogsters
trekken zich daar
niks van aan
die trekken naar
de golfclubbaan
die zijn al lang
van gisteren

zijt lief voor mekaar
waar wacht ge dan op?

mag ik op uw rug zitten?
jamaar ik kan u niet dragen zo
jamaar mag ik op uw rug zitten?
jamaar ik kan u niet dragen zo

't is al wat kleur de maan niet draagt
wassend water geurt gelijk
l'eau d'issey in mijn neklijn
behalve wanneer het overdrijft
dan is het van stinkend slijk
een modderpoel vol brulkikkers

maar zet nu toch uw radio aan
en stuur mij uw frequentie

 

POËZIE / Heel

 

Zo trots
Zo lief
Zo mooi
Zo schoon

Zo raar
Zo erg
Zo triest
Zo dom

Zo veel
Zo waar
Zo juist
Zo scheel

en wat heeft
Heel
u misdaan
misschien?

 

POËZIE / Mondkapje

 

we delen dezelfde naam
ook al klinkt de hare zachter
en woont de h in een ander huis

twee werelden raken
mekaar bijna aan
knuffel contact
touch screen

we staren
wat verbaasd
want zo herinneren
we het ons niet

ze houdt haar hand
voor haar mond

Mondkapje?

tracht zo het beeld
dat ze ziet
te doen kloppen
met de foto
in haar hoofd

hoe raar

lachen we

en dan wil ik beginnen
maar ze neemt het voortouw
eerst over haar taal
dan over haar land
en tenslotte vraagt ze me
hoe het met me gaat
en of ik het leuk vind zo

dat ze elke dag haar hoofd breekt
ovet wat ze moet koken
dat het bijna één over kwart is
of nee kwart over één natuurlijk

is het nu al tijd? vraagt ze

ik zie de teleurstelling
langs haar glimlach glijden
hoor mezelf denken

hoe mooi ze is

 

POËZIE / balans

 

al jojo-end hele dagen door
dansend van vuur naar water
in zuurzoete kleurtjes
lollypop geknars

glijden als over
een houten vloer
opgeboend met was
die nog gladder was
dan ijs voordat de poolkap
begon te drijven

van yin naar yang
zonder zen
doing doing

hé!
heeft er iemand
de balans
in het kort
toevallig
nog ergens
gezien?

hou hem dan
maar goed vast
niet laten vallen