wat zoek je?

vrijdag 27 november 2020

POËZIE / stoel

 

ge denkt
ik heb een stoel nodig
ge loopt naar de stapel verderop
keurt de ene na de andere af

ondertussen gaan er anderen
met die stoelen lopen
tot ge beseft dat
als ge niet snel een stoel kiest
dat er dan geen meer zullen zijn
en dan zit ge daar op de grond
dus grist ge de laatste overgeblevene

terwijl ge terug naar uw plaats loopt verandert uw stoel in een yogablok
en moet ge daar dus
voor de rest van de avond
op gaan zitten

aangenaam is anders

ge vertelt dat aan iemand
die ge voor de rest niet kent
ge toont dat blok dat nu plots
een punt pizza is geworden
dat alsmaar groter wordt
tot ge weet dat ge dat nooit
of nooit gaat opkrijgen

wat denkt ge nu?
mmmm?
waar zit ge aan te denken?

ja daar gaat ge niet mee
naar buiten komen
daar is het nu al donker genoeg
daar gaat ge niet aan beginnen
nee dat laat ge niet meer binnen

al wat blinkt
is nog geen goud
soms niet meer
dan peper en zout
dat past goed samen
als ge daar van houdt
de ene al meer dan de andere

twee namen op een vuile muur
aan de rand van de oceaan

windstilte en een tuinkabouter

POËZIE / kabel

 

er loopt
een gekinkte kabel
van uw nek
naar uw schouder
gemaakt van staal
wanneer de klokken luiden
de soldaten komen eraan!

Lou probeert zich te herinneren
terwijl ze speltontbijtgranen
naarbinnen lepelt
wat ze daarnet gedacht heeft

maar dat is alweer
weggesijpeld
tussen de naden
van de zetel

het is drie over zeven
en de soldaten komen eraan!

ze draait aan de knoppen
de radio murmelt zachtjes
over processen
en protocollen
en de cassette draait rondjes

dat moet zo zegt ze
dat staat zo in de handleiding

ze draait de biefstuk om
in de pan, niet te lang
want wie is er bang
van wat bloed
als de lucht
in lichterlaaie staat?

de soldaten komen eraan!

ze passeren zwaar
met hun zwarte laarzen aan
verdwijnen dan
plotsklaps geruisloos
de duinen in

ze zijn weer weg
no pasaran

vrijdag 20 november 2020

POËZIE / vuurbol

 

omg fuck zonsondergangen
wat zijt gij schoon
nog altijd ondanks alles
wanneer ge vanuit niks
geruisloos gelijk
gevaarlijk gas
uw adem over een tak
laat glijden, gij slang

allles is wat het lijkt
en alles kan zomaar

zolang het maar niet beweegt
gelijk gij niet echt beweegt
terwijl ge de wereld
weer in gang zet
gij gebeurt gewoon

maar nu nog niet

eerst uw adem mengen
met het gerasp van uw longen
die gelijkmatig kleuren pompen
die onbevangen schaduw hoesten
seconde per seconde
standvastigheid

met een kabaal zo
oorverdovend
dat het stilte lijkt
zet ge uw kleppen open
laat ge uw vuurbol
boven komen

ge spuwt naar alle kanten
over de velden en de daken
ge smeert uw lava
van de zuiverste soort
honing druipt overal

en dan is de wereld wakker
en kan ze weer wat verder
morrelen aan de beschaving
wat bleekjes wel

dinsdag 17 november 2020

POËZIE / Kampenhout-Sas

 

op pantoffels scheer ik naar
Kampenhout-Sas en weer terug

ik fiets langs de vaart
in mijn pyjama

vanuit mijn raam
groet ik de flamingo’s
de zwarte beer
en het huis dat niet zou misstaan
in een film van Alfred Hitchcock

terwijl mijn hart sneller gaat kloppen
- zegt mijn display
met de afbeelding
van een konijntje -
verbeeld ik me
de natte wind in mijn haren
een hond op jacht
een glas dat breekt

en zie ik de toekomstige
prinses van Wales
belaagd door
de pers
gekeurd door
een bende jagers
met hun haar in netjes
en hun ogen op elkaar

ge weet dat daar niks goeds
van gaat komen

maar ge doet het toch

in de bocht naast het water
en de boekenkast
knielt ge

voor de toekomst
voor het verleden
en voor alles
wat daar tussen ligt

eindelijk echt een winterslaap

doe de gordijnen maar dicht
leg uw kroon in de kast
en denk eens goed na
over de windrichting

maandag 16 november 2020

POËZIE / kaft

 

liefst een boek
een schrift
een agenda
met een zachte kaft
die kan je plooien
buigen als een extra
pagina die je omslaat

dat leest zo lekker
dat schrijft zo zacht
dat maakt dagelijkse
taken haalbaar

de letters dansen
's morgens nog een beetje
ze glijden langs de rand
van je ogen de dageraad in
soms snel soms langzaam
worden ze woorden
daarna zinnen
en tot slot een verhaal
om de dag mee te beginnen

er was eens

er was eens een wereld
waar alles rustig was
met dingen die gewoon
gebeurden

de planeet draaide
gestaag rond haar as
en in de bomen zaten vogels
en die scheten op de grond

zondag 15 november 2020

POËZIE / hertjes

 

's morgens koffie en cijfers
de croissant beetje
baksteen op de maag
er ligt een vis op de weg
gelijk een blikje apegapen

ge loopt door het bos
van links naar rechts
en daarna
van rechts naar links
wist ge dat dat
twee bossen zijn?

uw slijkbotten
zwart met zwarte noppen
stappen royaal
door de modder
wie zijt gij?
wat wilt gij?
waar komt gij vandaan?

kleine jongen
met uw oudemannenblik
uw mondje lacht
maar uw oogjes spreken
van andere zaken
waar gij naartoe gaat
daar zwemmen enkel piraten

kindjes met geruite jurkjes
fladderen aan de bomen
kleine meisjes met hoedjes
grijpen naar uw haar

in eenzaamheid
ziet ge soms dingen

gelukkig soms
ook hertjes

POËZIE / 's nachts

 

beetje bij
nog een beetje
verglijdt ge
in donkere modus

ge wordt
een nachtdier

ge luistert naar
het ademen
van uilen
die paren

ge hoort spookcamions
donderen over asfalt
razen naar nergens

ge ziet de maan
feller dan eender
welke slimme
kunstverlichting

ge kijkt naar
de cinema
in uw hoofd
geprojecteerd
op het plafond

ge voelt
uw hart
bonken
op de deur

ge wrijft
langs uw arm
uit uw huid
komen glitters
de sterrenhemel
laat ge binnen

ge danst op
uw herinneringen
ge passeert mensen
ondertussen vadsig
en bezeten door geld
en status
en fratsen
maar 's nachts niet

's nachts is alles anders

's nachts kunt ge
dingen zien
in het donker
met uw handen

ge loopt er
dwars door
door de nacht