wat zoek je?

dinsdag 13 december 2016

POËZIE / voor Juliette

Juliette heeft nooit iemand kwaad
gedaan, ze hangt gewoon dagelijks
haar was op den draad en springt
op haar fiets om haar moeder te zien,
die zit in een rusthuis, ja duurt nu
al wel een tijdje

Juliette hoort het gedonder van
de vrachtwagens over de brug niet
of wanneer er een onweer zit
aan te komen vanover de Nete,
precies gelijk in de film, maar ze weet
evengoed hoe laat het is als de scheve
boom nog wat schever gaat hangen, en
dat gebeurt al wel eens

Juliette heeft geen afscheid kunnen
nemen van haar man, toen die – vlak
na Bastogne was dat – niet alleen
‘s avonds in slaap viel op de zetel
voor tv, maar ook op de tractor
waarop hij het gras weer aan
het afdoen was, ook al was dat
nog kort en dus niet nodig, en toen
werd hij nooit meer wakker

Ze heeft ook niks te zeggen gehad
over de kleinste kat, platgereden
op het fietspad op een vroege
ochtend en haar zoon die maar bleef
brullen, ook al verstond ze daar geen
letter van, ze zag zijn ogen en herkende
zijn vertrokken mond wel, maar al
te goed zelfs, maar ja die doet dat
niet expres

Of over het huis dat verkocht is,
na een heel leven elke dag de was
aan den draad, en de velden langs
achter, konijnen, fazanten, al die ganzen
en soms een vos, ook al kwam die de kippen
dan doodbijten

Of over de oude wit en zwarte kat
die op het laatste niet meer binnen
kwam, vol gezwellen zat, en zijn pels
die beetje bij beetje op de grond viel
en daar bleef liggen

Juliette had ook niks te zeggen
over de buren, die links en rechts
daar opeens kwamen wonen en
dan rechts en links opeens weer
heel hun boel moesten inpakken
vanwege de brug en een hoop centen
en niemand die daar iets over te
zeggen heeft, behalve wat harken in
stijve pakken, en dood zijn die nog
niet eens officieel

Juliette vroeg wat er met de grijze
kat ging gebeuren, of die mee zou
gaan, want ze lag nu nog boven op
de zetel, er waren nog wat bakjes Sheba
over ook en toen kreeg ze de tranen in
haar ogen

Mensen gelijk Juliette en gelijk gij
en ik verdienen beter dan heel de
tijd van jut naar jaar en telefoon
van Telenet bij uw ontbijt en uwe
koffie, terwijl het enige wat ge
eigenlijk wilt, is verse was aan
den draad en ‘s morgens langs den dijk
een fikse wandeling en dan ben ik de reiger
nog vergeten