wat zoek je?

zondag 11 december 2016

POËZIE / langs het station naar de Provinciestraat

ik heb niet veel nodig
– na een week op de zetel
met griep tot in het kleinste vingerkootje
overal natte zakdoeken en mijn hoofd
in duizend stukken –
om plots weer schoonheid te zien
in alles wat heel lelijk is
op weg naar huis
van de cinema
langs het station

de lange rode trappen af
na eerst de wc-madam
in stukjes van 5 cent, rebellie
speciaal thuis uitgezocht
voor mij een koppel, een grote
en een kleine, kaalgeschoren
koppen weggedoken
in hun eigen vel

mijn voeten stap voor stap
naar beneden, denken
‘ik moet dat filmen’
dat licht en die twee emmers
de stilte en gewoon die gang
maar ik denk dat elke keer
en ik vergeet dat ook altijd

French vanilla coffee
ruist nu door de hersenen
dus Starbucks ondanks de ban
of toch maar niet, lokaal dan maar
Irani says ‘no’, en het wordt
witte hete chocolade
met zo’n teutje eraan

en schoon is alles
wat lelijk is, winkels
in verval en trottoirs
een zwart verfrommeld kleedje
met kralen en spaghettibandjes
zomaar in een bol tegen een gevel
gegooid en ik denk
‘ik moet dat filmen’
maar ik denk dat elke keer

en de wind brengt vogelgeluiden
en een Nepalees met een pirouetje
en een basball-klak en hoe raar
dat alles op een zondagnamiddag
gewoon doorrijdt en blijft draaien
in de Provinciestraat
ook na maanden daar niet te zijn
noch te zien dat er in de etalage
van de apotheker tegenwoordig
een grijswollen vest
met rits hangt te zweven
in de zachte namiddagzon