wat zoek je?

zaterdag 11 augustus 2018

POËZIE / Evripidou

slapen in Evripidou
dat zijn kruiden
potten & pannen
bezemstelen
emmers & dweilen
de geur van mottenballen
terwijl ge indommelt &
weer wakker wordt
met water aan uw bed
met uw voeten in uw nek
met uw matras haast
in de lavabo en/of
in de klerenkast
met het geraas van
Spiro "ga eens uit de weg seg!"
auto's taxi's brommers

in Athene

donderdag 9 augustus 2018

POËZIE / de wind

een kind op hete kolen plukt
de meltémi aan mijn hemd
aan mijn jurk bol ben ik, ballon

beurs beukt op mijn armen
op mijn buik van ja nee ja nee
komaan allez het gaat beginnen
kom nu mee komaan komaan

wij zijn op speed en heel erg needy
worden wimpels al op voorhand
afgerukt van palen, feest voor zotten

vooraleer het feest begint, witte koppen
capputzino melkschuim op de grote zee
dzazzz mijn kind het is de wind dzimmi
dzazzz dzimmi dzazzz dzazzz dzazzz

grove handen trekken golven
zand dat schuurt uw ogen uit
van glas gelijk een glazen bol

bonkebonke doen de zeilen
haal ze in haal ze neer uw romp
deint op diepe bassen toempe
toempe technotronisch weer / pump it

pump it tot uw hoofd een hoop
losgeslagen legoblokken boordevol
rammelend in een plastieken
tuperwaredoos

pas op een zandroos wa ter hoos
any way the wind blows
me goes me flows me too

en
rust
nu
maar
eventjes

stil

#deverlichtebeschaving

woensdag 8 augustus 2018

KORT / Thessaloniki

Ze heet Flora en komt uit Roemenië. Ze woont ergens in de bergen boven Thessaloniki en tijdens de zomermaanden werkt ze hier op het eiland. Ze dweilt de vloeren, brengt verse lakens en handdoeken, dekt de bedden en maakt de vuilnisbakjes leeg. Ze vult de zeep en de shampoo aan. Ze wast en plast en staat elke ochtend om half zes op. Ze neemt geen pauzes en heeft geen vrije dagen.

Het is mooi waar ze woont, zegt ze. Hoge bergen. Ze draagt daar dieren op haar rug. Met hun poten op haar schouders. Ik kijk haar verbaasd aan en zeg dat ik het niet helemaal begrijp. Ja dieren, knikt ze. En ze doet alsof ze iets op haar rug draagt. Ik wijs naar mijn rugzak. Bedoelt ze dat? Nee, zegt ze. Dieren. Want het is koud in de winter. Een jas, probeer ik. Ja een jas, lacht ze. Een bontjas.

Grieks praten is veel leuker dan Engels.

#deverlichtebeschaving

dinsdag 7 augustus 2018

POËZIE / water

later gaan we nog eens wat
naar het water, dat komt en
gaat gelijk de boten, van hier
naar daar en weer snel terug

met mensen, eten en petrol
komkommers tomaten bidons
olijfolie en zeep voor uw haar

dat geeft wat storm met kindjes
die krijsen op eenhoorns, flamingo's
een groot stuk pizza en watermeloen
een lolly een hert een ananas
in een glas water met veel tamtam

extase over zoveel schuimavontuur
op den duur uw schoenen nat
uw mat tekent witgerand zout

en 's avonds als de zon
het wel weer heeft gehad
met al dat gedoe en ge
doet allemaal uw oogjes toe
dan danst het oranje toverballen

kattepis en overrijpe vijgen
doen toet in uw oren gelijk
de wind gelijk de geiten
gelijk alsof ge niet thuis
maar op een andere planeet
zijt, wat versteld over dat
het gewoon zo is
het is gewoon zo

een mens moest eens
wat meer buiten komen

#deverlichtebeschaving

woensdag 1 augustus 2018

POËZIE / chihuahua

wat ik draag en
wat ik doe, wat ik
wil en waar en hoe
welke jurk welke sokken
met wie ik graag wil
samenhokken, pourquoi
alors en voor hoe lang
dat is totaal van geen belang

waarom geen zebra maar
wel slang, op tijd en stond
een grote mond , gewoon parce que
ik dat zo vond, nee geen geflik en
geen geflooi, ga eens weg met
al die zooi, ik ben geen hondje
met een strikje, pas de praline
ik wil geen likjes, keep ton
schmootzies maar wat bij ja

je ne suis pas ton damn chihuahua

zaterdag 28 juli 2018

POËZIE / eenhoorn

wat voor een slechte margarita
was me dat, daar terwijl de maan
oranje in herhaling viel, rimpels
trok door het water van Hellas en
ik u niet zag zitten daar op die bank
naast die plastieken eenhoorn
onderweg naar het ander eind
van het heelal en weer terug
zoveel dus ja best wel

mijn teen tegen een steen
een lege slang buiten staat
van beleg en als dit zo gaat
doorgaan hangt gij dus
witte lakens aan het balkon

zacht in de wind met gebakken
broodjes van de delhaize
en helaas zit er geen vis
meer in de zee;  zonder vis
is de zee gewoon veel zout water
daar drinkt ge best niet van

#deverlichtebeschaving

vrijdag 27 juli 2018

POËZIE / regen

regen maakt alles
een beetje stil
terwijl het klettert

tegen tegels wit omlijnd
vanuit een weggezakte regenpijp
op het zand van het strand
en de eenzame zwemmer
op verbrande rubber en kookgerei
een bedsponde en zwartgeblakerde muren

op de harten van zij die nu
achterblijven voor altijd

op het wegwuiven
van gegronde kritiek
hypocriet vanonder
de gouden paraplu
die niet voor mij is
en ook niet voor u

#deverlichtebeschaving