POËZIE / wienerschnitzel

ik heb zin

in wiener schnitzel

ik denk er al de ganse dag

over na maar eerst de was

ophangen nu het regent

op de grond staat een pot

vol potgrond, straks zoete paprika

In een cirkel rond de zon

ik typ woorden die ik 

niet bedacht heb maar 

dankzij spellcheck komt dat wel goed 

met de wereld weet ik het zo niet 

maar naar de zomer kijk ik al uit

POËZIE / zeeland

sta met uw voeten

in de grote zee, zand

schuurt onder zolen

die van puur plezier

niet weten waar eerst

geef uw huid eten

prent de zonsondergang

op uw wangen, van sproet

op sproet springen

tot heel de neuslijn

afgedwaald

en weer terug

en nog eens

nacht, slaap zacht

droom van andere dingen

dan van dagelijkse eenzaamheid

daar draait zo'n luchtmatras om

in golven gelijk de zee

zo nemen we vanaf nu

met zijn allen afscheid

van elkaar

met onze wenkbrauwen

die in no time code 

leerden spreken

botentaal

er zit voortaan

water tussen ons

gij hier

ik daar

zwaaien maar

POËZIE / nest

maar is 't daar al gedaan

met al uw gefluit

met al uw gefladder 

met uw nestgedrang

uw nestverlatingsdrang

uw lied van de avond

bang dat het nooit meer 

donker worden zal 

altijd blij 

altijd opgedreven 

batterij 

uw ogen toe 

kleurgezweem 

drijft u naar de uiterste hoeken 

van een regenboog

zwemmend in lichtinval 

dat krijgt ge nooit zo schoon 

met lampen van den brico

lamentje van zomerzotte eetaanval 

en vooral nu 

want straks gaat de deur

gewoon weer pottoe

POËZIE / meneer

aan de meneer

die zo dringend 

pipi moest doen

dat hij uit zijn auto sprong

om zich tegen de haag 

van de overbuurvrouw 

aan te schurken

terwijl vanachter elk raam 

aan de overkant van de straat 

croissants uit de oven werden gehaald 

geschuimde melk op de koffie uitgegoten 

boter gesmeerd op verse toast

fruitsapjes geperst

kranten opengeslagen 

gezucht over de teloorgang 

van de verlichte beschaving

aan die meneer zou ik 

wel eens willen vragen:

doet u dat thuis ook?

POËZIE / drijfriem

in mijn tuin 

klinken de vogels 

als versleten drijfriemen 

van uw auto, typisch

POËZIE / kuitbeen

ge kletst in volle vlucht

tegen mijn blote kuitbeen

uw scharnieren 

scheefgeslagen

van de klap 

bolt ge voort

langs de nog koele asfalt

van het jaagpad 

waar het gesneer

van fietskettingen

naar de volgende

versnelling snoert

eenstemmig met

uw krekellijden

ge zijt de enigen

langs de baan

zo  's morgensvroeg

gij de kilometervreter

gij de sprinkhaan

en wat ben ik dan

daartussen?

wat voor een conversatie 

kunnen wij zo slaan?

POËZIE / van hier

ik ben nu hier

maar ik ben van daar

maar daar wil mij

liever hier maar ik zal

nooit echt van hier zijn

want daar kleeft onder

mijn nagels als het bloed

dat gij uit mij wilde tappen

dagelijks een steen meer kapot

van het het huis waarin ik

geboren werd, ge breekt het af

niks staat meer overeind

van toen, ik haat u

en daarom ben ik van u gaan lopen

niet een keer niet twee keer maar

wel zeven keer en elke keer 

kwam ik weer teruggekropen 

gelijk een verdwaalde in de woestijn uitgedroogd

half verstoord en blij 

met de kruimels 

die nog overbleven 

totdat ook de laatste 

beschimmelde boterham

echt niet meer te vreten viel

nu kijk ik vanuit ballingschap

naar hoe zij die niet 

dat privilege hebben 

-properder kunnen ademen- 

hoe zij de laatste dans 

te berde brengen 

zij doen dat met de stijl 

mijn stam zo eigen

het is te zeggen 

met bravoure

met een grote 

fuck you gast

gij daar op het vals verdiep 

blijft steken in uw cava 

wij drinken gewoon van hier