wat zoek je?

dinsdag 2 november 2021

POËZIE / maiskolven

probeert dat dan te kaderen
en te kadreren op een manier
voorbij aan de hoop clichés

geen oude dames met duiven
geen verroeste fiets naast
een houten bankje met
afbladderende verf en
een lantaarnpaal en niet
in zwartwit want dat is
toch altijd zo schoon hé

nee

ge mikt en ge weegt
ge zoekt het juiste licht
ge vraagt u af hoe het geluid
van windgeritsel weer te geven 
zodat ge kunt zien wat ge hoort
het kunt voelen in uw hart 
dat ineens ineenkrimpt
wanneer een maisveld
bij dageraad naar u lonkt

ge luistert naar het verhaal
ge ziet in de rij gele kolven
die uitsteken langs de kant
van een veld vrouwen in India
met felgeknede jukbeenderen
langs de straat hun hand naar 
uw arm reiken om met lichte druk 
u te overtuigen dat ge daar 
uw specerijen moet kopen 
en niet in de supermarkt

ge hebt dat in de film gezien
dus het is waar dames en heren
er liggen hier en daar wat verloren
appelen en peren half aangevreten
door de wormen al en ge denkt
van vergif kan ook schoon zijn
zo bij het ochtendgloren ver van
alles en iedereen en van de rooie 
lampjes 's nachts langs de natte baan
en gij eenzaam maar da's niet per se
altijd dramatisch slecht ook niet

en hoe krijgt ge zoiets nu 
allemaal juist in beeld?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten