wat zoek je?

zondag 27 november 2016

BLOG / Wat als de wereld een roman was?

You can’t destroy what doesn’t exist (Here am I / Jonathan Safran Foer)

Je beeldt je soms in dat je een personage bent en ronddwaalt in een boek of film in plaats van langs de Nete of de Turnhoutsebaan in Borgerhout. Dat iemand leest wat je op dat moment ziet en denkt en hoe de wind of het lawaai van het verkeer je gedachten stuurt en wat je precies met je linkerhand doet terwijl je je hoofd onbewust naar rechts kantelt alsof je zo beter horen kan wat ze bij de buren doen, als je plots aan hen denkt en aan je ontmoeting vanochtend rond kwart over acht aan de voordeur.

De wereld lijkt zo iets minder angstaanjagend of toch op zijn minst onderhevig aan hoe je er tegenover staat, in plaats van andersom.

Je lief kan dan perfect je gedachten lezen en er feilloos op inspelen, als je daar nood aan hebt. Hij komt dan terug van de groentewinkel, niet enkel met een flinke dosis wintergroenten en een cola voor hem, gewoon, omdat hij daar zin in heeft, maar ook met een lekker drankje voor jou.

Uiteraard. In jouw scenario zijn zulke dingen evident. Net zoals naar je hand zoeken tijdens een wandeling. Zijn vingers in de jouwe strengelen en dan kijken in elkaars ogen en je even veilig voelen. De camera zoemt dan uit en neemt een lang shot waarin jullie abnormaal kleiner worden, samen met de veertien vliegtuigen waarvan enkel witte lijnen in de lucht zichtbaar zijn. Ze gaan naar Amerika, denkt je lief. De lijnen zijn roze opgelicht door de ondergaande zon en je denkt, als dit in een film zou zijn, wat een knap beeld zou dat geven.

Je wilde dat je een personage was in een roman, dan kon je pijn lijden zonder er van af te zien.

And if it were lined up straight, you could look at yourself not being there (Here am I / Jonathan Safran Foer)